Nana Isaia
KTOŚ // ΚΑΠΟΙΟΣ
Niech nam ktoś powie
czy właściwe było to co się stało
i czy my jesteśmy
tymi którymi powinniśmy być…
Ktoś którego umysł
mieściłby smutek.
Ten już bez racji bytu.
Strach podważa rozliczenie.
Kim my jesteśmy, w jakim czasie?
W dłoniach mam skałę.
W głębi jakiegoś błękitu.
Nieokreślona namiętność nieba.
Piszę jedynie o sumie jednego pustego lata.
Ktoś którego umysł mieściłby również zapomnienie.
Podobnie jak my sami z przedmiotami.
I z odpowiednimi naszymi słowami.
W nikłym świetle.
Niech ktoś nam powiedzie gdzie jest grób.
Moje kroki zawsze omijają
jakiekolwiek rozmyślanie o śmierci.
A ty wyśmiewcą
straconej odsłony nieskończoności.
Ty nie umiesz widzieć.
Więc ktoś nam musi powiedzieć.
Czy jesteśmy tymi.
Winnymi epoki
jesiennej nudy.
Listopad, 80
z tomu Συναίσθηση λήθης [Świadomość zapomnienia], by Hestia 1982, tłum.: Leszek Paul