Nana Isaia
KTOŚ // ΚΑΠΟΙΟΣ
Ktoś niech nam powie
czy to co się stało było właściwe
i czy jesteśmy
tymi którymi powinniśmy być…
Ktoś którego umysł
mieściłby smutek.
Ten już zbędny.
Strach podważa rozliczenie.
Kim jesteśmy w jakim czasie?
W dłoniach mam skałę.
W głębi jakiegoś błękitu.
Nieokreślona namiętność nieba.
Piszę tylko o całości jednego pustego lata.
Ktoś, którego umysł mieściłby również zapomnienie.
Tak jak my sami z przedmiotami.
I z naszymi odpowiednimi słowami.
W nikłym świetle.
Ktoś niech nam powiedzie gdzie jest grób.
Moje kroki zawsze omijają
jakieś rozmyślanie o śmierci.
A ty kochanek
utraconej odsłony nieskończoności.
Ty nie potrafisz widzieć.
Ktoś musi nam więc powiedzieć.
Czy jesteśmy tymi.
Winnymi epoki
jesiennej nudy.
Listopad, 80
z tomu Συναίσθηση λήθης [Świadomość zapomnienia], by Hestia 1982, tłum.: Leszek Paul