Category: Nana Isaia

KTOŚ

Nana Isaia

KTOŚ // ΚΑΠΟΙΟΣ

Ktoś niech nam powie
                czy to co się stało było właściwe
                               i czy jesteśmy
                                               tymi którymi powinniśmy być…
                               Ktoś którego umysł
                mieściłby smutek.
Ten już zbędny.
                Strach podważa rozliczenie.
                               Kim jesteśmy w jakim czasie?
                                               W dłoniach mam skałę.
                               W głębi jakiegoś błękitu.
Nieokreślona namiętność nieba.
                Piszę tylko o całości jednego pustego lata.
                               Ktoś, którego umysł mieściłby również zapomnienie.
                Tak jak my sami z przedmiotami.
I z naszymi odpowiednimi słowami.
                               W nikłym świetle.
                                               Ktoś niech nam powiedzie gdzie jest grób.
                               Moje kroki zawsze omijają
                jakieś rozmyślanie o śmierci.
A ty kochanek
                utraconej odsłony nieskończoności.
                                               Ty nie potrafisz widzieć.
                               Ktoś musi nam więc powiedzieć.
Czy jesteśmy tymi.
                Winnymi epoki
                               jesiennej nudy.

Listopad, 80

z tomu  Συναίσθηση λήθης [Świadomość zapomnienia], by Hestia 1982, tłum.: Leszek Paul

Nana Isaia

Nana Isaia – Νανά Ησαΐα– (1934–2003) – grecka poetka, malarka, tłumaczka i krytyczka literacka, urodzona w Atenach. W latach 1959–1963 studiowała malarstwo. Brała udział w sześciu ogólnogreckich wystawach malarstwa, a w 1974 roku miała pierwszą wystawę indywidualną w ateńskiej Galerii „Ora”.

Jej poezja koncentrowała się na doświadczeniu przemijania, samotności, emocjonalnego wyobcowania oraz relacji międzyludzkich, szczególnie erotycznych. Krytyk literacki Alexandros Argyriou podkreślał charakterystyczne dla jej twórczości „oczyszczanie” emocji i przekształcanie ich w zdystansowaną refleksję nad pustką, bólem i samotnością. Ważnym elementem jej poetyki było spojrzenie na własne doświadczenie z dystansu – jak na doświadczenie drugiej osoby.

Jej dorobek obejmuje malarstwo, poezję, prozę, przekład, esej i krytykę literacką, co czyni ją ważną i wielowymiarową postacią powojennej kultury greckiej. Zmarła w Atenach w 2003 roku.

na ilustracji: Autoportret z żółtą wstążką we włosach.