Nikolas Koutsodontis
Kiedy myślisz o swojej karierze
/ΟΤΑΝ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΙΕΡΑ ΣΟΥ/
Płaczesz, mój kochany
twoja poduszka przemokła, a łzy
kreślą linie na milimetrowym papierze
twojej twarzy.
Niewinna architektura
tak jak ją zaprojektowała mglistość
gwałtownej teraźniejszości.
Gdy porzucasz malowanie ściany
ziemnymi kolorami plastra miodu— zajęło ci całe popołudnie —
trenujesz jak zawsze swoją zdolność
by oddać się miłości miękki
jak ręczniczek do twarzy.
Odsuwam szyję byś mógł oddychać
swobodnie jak puszcza
podaję ci telefon — sprawdź
wyniki wyborów w gminach
o różnych progach podatkowych— może się jakoś uspokoisz.
Nie czytaj
o wysypiskach ubrań fast fashion
na afrykańskich równinach
ani o smogu.
Dniami i latami szukamy
spokoju który ukrywa się
w motorówce płaczu.
z tomu Ίσως φύγεις στο εξωτερικό [Μoże wyjedziesz za granicę], Θράκα, 2024, tłum.: Leszek Paul